Pomiar długości, średnic i pól na obrazach mikroskopowych
Otwórz zdjęcie mikroskopowe w przeglądarce, ustaw skalę z podziałki — albo pozwól, by ustawił ją plik — i klikaj, by mierzyć. Komórki, cząstki, pory, włókna i warstwy w µm, nm lub Å, bez instalowania czegokolwiek.
Obrazy Olympus cellSens i JEOL SEM otwierają się już skalibrowane
Każde inne zdjęcie mikroskopowe: dwa kliknięcia na podziałce
Jednostki od pikometrów do milimetrów, powierzchnie w µm² i nm²
Jako gość nie wysyłasz obrazu poza swoje urządzenie
Obraz mikroskopowy nie ma rozmiaru, dopóki coś mu go nie nada. Tym czymś jest jedna z trzech rzeczy: rozmiar piksela zapisany w pliku przez przyrząd, podziałka wtopiona w obraz albo skala dodana przy mikroskopie przed wykonaniem zdjęcia. Amplia używa tej, którą masz, i zamienia każde kliknięcie w rzeczywistą długość.
Powstała do szybkiej, ręcznej części analizy obrazu: długości komórki, średnicy cząstki, grubości powłoki, pola jednego ziarna. Do progowania, automatycznego zliczania czy pomiaru intensywności właściwym narzędziem jest nadal specjalistyczny pakiet analityczny — więcej o tym niżej.
Trzy sposoby na nadanie skali obrazowi mikroskopowemu
Wybierz pierwszy sposób, który pasuje do Twojego obrazu. Wszystkie trzy kończą się tak samo: skalibrowanym obrazem, na którym każde narzędzie podaje wartości w rzeczywistych jednostkach.
1
Otwórz obraz
Wczytaj plik JPEG, PNG lub TIFF wyeksportowany z oprogramowania mikroskopu. Jako gość otwierasz go w przeglądarce i nie jest on wysyłany.
2
Ustaw skalę
Jeśli plik podaje rozmiar piksela, to już jest zrobione. W przeciwnym razie wybierz narzędzie Kalibracja, kliknij oba końce podziałki i wpisz jej wartość oraz jednostkę.
3
Mierz
Linia dla długości, Okrąg dla średnicy, Wielokąt dla pola, Kąt dla kąta. Każdy kształt dostaje numerowaną etykietę — L1, C1, S1, A1 — i swoją wartość.
4
Sprawdź jeden znany obiekt
Zanim zaufasz reszcie, zmierz coś, czego rozmiar już znasz.
Sposób 1
Plik już wie
Niektóre przyrządy zapisują w pliku obrazu rozmiar jednego piksela. Amplia odczytuje ten zapis z obrazów Olympus cellSens i JEOL SEM. Otwórz taki plik, a pojawi się komunikat „Skalibrowano z metadanych obrazu” z rozmiarem piksela obok — na przykład 16,7 nm/px. Nie trzeba umieszczać punktów; narzędzie Linia jest gotowe.
Wartość jest zastosowana, nie zweryfikowana. Amplia odczytuje zapis, który zrobił inny program, i nie może sprawdzić, czy należy on do tego obrazu. Jeśli liczba ma znaczenie, zmierz jeden znany obiekt. Rozmiar piksela możesz w każdej chwili zmienić albo zastąpić własną kalibracją dwoma punktami.
Każdy inny obraz mikroskopowy z podziałką wymaga dwóch kliknięć: po jednym na każdym końcu podziałki, a potem jej wartości i jednostki — 50 i µm. Od tej chwili każdy kształt podaje wartości w rzeczywistych jednostkach, a późniejsza zmiana wartości przeskaluje wszystko, co już narysowano.
Na darmowym koncie jest skrót: utwórz projekt z obrazu, a Amplia sama poszuka podziałki. Gdy ją znajdzie, umieści dwa punkty na jej końcach, odczyta opis i poinformuje Cię — „Skalibrowano na podstawie podziałki” — aby można to było sprawdzić. Odczytuje opisy w jednostkach metrycznych; źle odczytany opis jest stosowany tak, jak został odczytany, a obraz bez czytelnej podziałki po prostu otwiera się bez kalibracji.
Telefon przyłożony do okularu, aparat bez skalibrowanego oprogramowania, kadr wyeksportowany z wyłączoną nakładką: sam obraz nie zawiera niczego, na czym można by skalibrować. Napraw to przy mikroskopie, a nie po fakcie.
Włącz podziałkę w oprogramowaniu do akwizycji i wyeksportuj obraz ponownie. To tania naprawa, gdy oprogramowanie jest skalibrowane.
Jeśli oprogramowanie nigdy nie było kalibrowane, skalibruj je tam mikrometrem obiektowym — szklanym szkiełkiem z naniesioną podziałką, zwykle 1 mm w 100 działkach po 10 µm — raz dla każdego obiektywu. Potem rysowanej przez nie podziałce można ufać.
Fotografujesz telefonem przez okular? Użyj okularu z siatką pomiarową. Jej skala pojawia się na każdym zdjęciu, a mikrometr obiektowy podpowiada, ile warta jest jedna działka przy każdym obiektywie. Kalibruj na jak największej liczbie działek siatki, jaka się mieści.
Dlaczego „×400” to nie skala
Powiększenie opisuje to, co widzi oko w okularze, albo wydruk o jednym konkretnym rozmiarze. Obraz cyfrowy jest pokazywany w takim rozmiarze, jaki wybierze ekran, prezentacja albo czasopismo, więc „×400” przestaje cokolwiek znaczyć w chwili, gdy plik opuści mikroskop. Podziałka jest narysowana w pikselach i zmienia rozmiar razem z nimi. Ufaj podziałce.
Podziałka to cały Twój pomiar — umieść ją starannie
Każda wartość na stronie dziedziczy dwa kliknięcia na podziałce. Niedokładna kalibracja to nie jedna zła liczba, tylko ten sam błąd procentowy we wszystkich.
Gdzie kończy się podziałka?
Zwykła pełna podziałka kończy się na zewnętrznych krawędziach. Podziałka z ogranicznikami na końcach (w kształcie litery I) jest niejednoznaczna — podana długość zwykle biegnie między środkami ograniczników, czasem między ich zewnętrznymi krawędziami, a różnica to grubość samego ogranicznika. W projekcie skalibrowanym na podstawie podziałki okno Dopasowanie do podziałki pokazuje oba końce w powiększeniu, z suwakiem Środek ↔ Krawędź, który przesuwa oba punkty razem. Jeśli nie wiesz, którą wersję rysuje Twoje oprogramowanie, skalibruj jeden obraz na oba sposoby i zmierz coś znanego.
Powiększ, zanim klikniesz
Na komputerze powiększaj kółkiem, aż koniec podziałki zajmie dużą część ekranu. Na telefonie lub tablecie zamiast dotykać, przytrzymaj: u góry obszaru roboczego otwiera się powiększony podgląd, a powolny palec przesuwa punkt wolniej niż sam palec, co pozwala go dokładnie ustawić.
Użyj całej podziałki i wybieraj długą
Błąd pomyłki o jeden piksel maleje wraz z długością podziałki w pikselach:
Jak błąd jednego piksela przy umieszczaniu punktów kalibracji przenosi się na każdy pomiar, według długości podziałki
Długość podziałki na obrazie
Błąd przy pomyłce o 1 px
50 px
2 %
100 px
1 %
200 px
0.5 %
500 px
0.2 %
1000 px
0.1 %
Jeśli podziałka w Twoim eksporcie jest krótka, wyeksportuj obraz w pełnej rozdzielczości zamiast pomniejszonego podglądu — podziałka będzie dłuższa w pikselach, a ta sama pomyłka kosztuje mniej.
Sprawdź wynik zdrowym rozsądkiem
Po kalibracji Info → Skala pokazuje, ile wart jest jeden piksel. Porównaj to z tym, co przewiduje Twój układ pomiarowy:
Aparat z pikselami 3,45 µm za obiektywem 20× i adapterem 1× daje około 0,17 µm na piksel. Jeśli Amplia podaje 0,34, obraz był łączony w bloki pikseli (binning) lub pomniejszony — albo podziałkę odczytano źle.
Narzędzia są te same, którymi mierzy się rzut kondygnacji. Zmienia się to, na co je kierujesz.
Komórki i jądra komórkowe
Linia wzdłuż długiej i krótkiej osi daje długość i szerokość. Dla okrągłej komórki narzędzie Okrąg bierze dwa końce średnicy i zwraca średnicę (d), obwód (C) i pole (A) jednocześnie. Nieregularny kontur obrysuj kliknięciami narzędziem Wielokąt — albo użyj różdżki i pozwól jej obrysować krawędź.
Jeden Okrąg na cząstkę: dwa kliknięcia na przeciwległych krawędziach. Każdy dostaje własną etykietę (C1, C2, …), a raport PDF podaje każdą średnicę, obwód i pole. To pomiar ręczny — dobry dla kilkudziesięciu cząstek, które chcesz obejrzeć po kolei, zły dla tysiąca.
Szerokość: Linia prosto w poprzek, prostopadle do osi włókna — linia ukośna daje wynik za długi. Długość wzdłuż wygiętego włókna: narzędzie Łamana, z kliknięciami wzdłuż zagięć, podaje długość każdego segmentu i sumę. Gładka krzywa przez te same punkty to narzędzie Krzywa PRO.
Grubość to Linia od jednej granicy do drugiej, prostopadle do warstwy. Zmierz ją w kilku miejscach — powłoki rzadko są jednorodne — i dodaj do każdej linii komentarz, gdzie ją zmierzono. Komentarze trafiają do raportu.
Powierzchnia jednego obszaru: Wielokąt ręcznie albo jedno kliknięcie różdżką, która obrysowuje obiekt pod wskaźnikiem i podaje jego powierzchnię. Różdżka podąża tylko za zewnętrzną krawędzią — otwór wewnątrz obszaru nie jest odejmowany — więc traktuj jej kontur jako propozycję i popraw wierzchołki. Do liczenia na oko włącz siatkę i nadaj jej krok w rzeczywistych jednostkach: na przykład kwadraty o boku 10 µm. Siatka jest pomocą wizualną i sama niczego nie mierzy.
Kąty — ściany kryształów, pęknięcia, rozgałęzienia
Trzy kliknięcia: jedno ramię, wierzchołek, drugie ramię. Narzędzie Kąt nie wymaga żadnej kalibracji, więc działa na obrazie bez podziałki. Wielokąt może też pokazać kąt wewnętrzny przy każdym narożniku, gdy obraz jest skalibrowany.
Od pikseli do mikrometrów: dwa przykłady krok po kroku
Skala z pliku
Cząstka na obrazie SEM
01Plik podaje rozmiar piksela: 16,7 nm/px. Nie trzeba nic kalibrować.
02Obraz ma 1280 px szerokości, więc pole widzenia to 1280 × 16,7 nm ≈ 21,4 µm.
03Okrąg w poprzek jednej cząstki obejmuje 150 px: średnica 2,51 µm.
04Z tej średnicy: obwód 7,87 µm, pole 4,93 µm².
Skala z podziałki
Komórka na obrazie w jasnym polu
01Podziałka ma opis 50 µm i długość 290 px: jeden piksel to 50 ÷ 290 ≈ 0,172 µm.
02Zgadza się to z układem pomiarowym — piksele aparatu o rozmiarze 3,45 µm za obiektywem 20× dają 0,1725 µm.
03Linia wzdłuż długiej osi komórki obejmuje 116 px: 20,0 µm.
04Wielokąt wokół komórki zamyka 4200 px²: ≈ 125 µm².
Tych obliczeń nigdy nie robisz samodzielnie. Pokazujemy to po to, by było widać, że nic się tu nie kryje: pomiar to liczba pikseli razy skala, a skala jest tak dobra, jak podziałka lub zapis, z którego pochodzi.
Mikrometry, nanometry, angstremy
Kalibruj w jednostce z Twojej podziałki. Metryczny układ jednostek w Amplia sięga od pikometrów do kilometrów, a jednostki powierzchni należą do tego samego układu.
Jednostki długości dostępne dla obrazów mikroskopowych w Amplia, od milimetrów do pikometrów
Jednostka
Symbol
W metrach
W następnej większej jednostce
Przykładowa wielkość
milimetr
mm
10⁻³ m
—
ziarnko grubego piasku; cała podziałka mikrometru obiektowego
mikrometr
µm
10⁻⁶ m
1000 µm = 1 mm
czerwona krwinka ma 7–8 µm; ludzki włos 50–100 µm
nanometr
nm
10⁻⁹ m
1000 nm = 1 µm
wirus ma od kilkudziesięciu do kilkuset nm; helisa DNA ma 2 nm szerokości
angstrem
Å
10⁻¹⁰ m
10 Å = 1 nm
odstęp między atomami w krysztale: 1–5 Å
pikometr
pm
10⁻¹² m
100 pm = 1 Å
wiązanie węgiel–węgiel ma 154 pm
Czytelna jednostka jest wybierana za Ciebie
Przy włączonej automatycznej konwersji jednostek średnica 2505 nm jest podana jako 2,51 µm, a odstęp 0,5 nm jako 5 Å. Wyłącz ją w Ustawieniach, aby przypiąć każdą wartość do jednostki, w której kalibrowano — przydatne, gdy cała tabela ma być w nanometrach.
Powierzchnie są podawane w µm², nm², Ų lub pm² według tej samej zasady, a zaokrąglanie ustawiasz samodzielnie: automatyczne albo stałe od zera do trzech miejsc dziesiętnych, osobno dla długości, powierzchni i kąta. Zaokrąglanie zmienia to, co jest pokazane, nigdy to, co zmierzono.
Kiedy pomiar na zdjęciu mikroskopowym jest wiarygodny
Zdjęcie mikroskopowe to płaski obraz czegoś, co nie zawsze jest płaskie. Narzędzie mierzy obraz dokładnie; to, czy obraz odpowiada preparatowi, zależy od samego zdjęcia.
Działa dobrze
Płaskie preparaty w jednej płaszczyźnie ostrości: cienkie skrawki, rozmazy, polerowane przekroje, warstwy na podłożu
Obrazy SEM wykonane przy pochyleniu 0°, z powierzchnią zwróconą do detektora
Obiekty o szerokości wielu pikseli, znacznie powyżej granicy rozdzielczości mikroskopu
Obrazy wyeksportowane w pełnej rozdzielczości z oryginalną podziałką
Pliki, w których rozmiar piksela zapisał przyrząd i które nie były potem zapisywane ponownie
Spodziewaj się błędów
Preparaty pochylone. Powierzchnia pochylona o kąt θ wygląda w kierunku pochylenia na krótszą o cos θ: o 13% przy 30°, o 29% przy 45°. Jeśli oprogramowanie nie zastosowało korekcji pochylenia, mierz wzdłuż osi pochylenia albo skoryguj wynik ręcznie.
Obiekty o szerokości kilku pikseli. Włókno o szerokości 6 px zmierzone z dokładnością ±1 px to błąd ±17%. Zamiast powiększać obraz na ekranie, wykonaj zdjęcie przy większym powiększeniu.
Wszystko w pobliżu granicy rozdzielczości. Mikroskop świetlny nie rozdzieli szczegółów położonych bliżej niż około 0,2 µm. „Szerokość” 0,3 µm na obrazie w jasnym polu to w większości rozmycie.
Kule widziane w przekroju. Przekrój rzadko przechodzi przez środek, więc okręgi w przekroju są mniejsze od cząstek, które je utworzyły — średnio około 79% prawdziwej średnicy.
Głębia. Włókno biegnące w Twoją stronę lub od Ciebie wygląda na krótsze, niż jest, a głębokości pora nie da się odczytać wcale. Płaski obraz daje tylko długości w jego płaszczyźnie.
Podziałka, która już nie pasuje. Zmieniono powiększenie w mikroskopie stereoskopowym po ustawieniu podziałki, w oprogramowaniu wybrano zły obiektyw, obraz rozciągnięto w prezentacji — podziałka jest narysowana, a nie zmierzona.
Pochylenie skraca długości tylko w jednym kierunku: o 13% przy 30°, o 29% przy 45°.Przekrój kuli pokazuje jej prawdziwą średnicę tylko wtedy, gdy cięcie przechodzi przez środek.
Sprawdzian jest zawsze ten sam: zmierz jedną rzecz, której rozmiar znasz — działkę mikrometru obiektowego, siatkę kalibracyjną, kulkę o certyfikowanym rozmiarze. Jeśli wynik się zgadza, resztę możesz uznać za wiarygodną z tą samą dokładnością procentową.
Trzymaj liczby razem z obrazem
Pomiar, którego nikt nie może powiązać z obrazem, to liczba na karteczce. Na darmowym koncie obraz i wszystko, co na nim narysowano, są zapisywane razem jako projekt.
Każdy kształt ma numer i może mieć komentarz
L1, C3, S2 na obrazie odpowiadają tym samym etykietom w raporcie. Dodaj komentarz do dowolnego kształtu — „zmierzono 20 µm od lewej krawędzi”, „drugie ziarno, strona trawiona” — albo umieść notatkę w dowolnym miejscu obrazu.
Raport zaczyna się sekcją Kalibracja, a potem wymienia każdy pomiar według typu, z obrazem z adnotacjami nad nimi. Gdy skala pochodzi z pliku, sekcja to zaznacza i podaje źródło oraz rozmiar piksela — czyli to, o co zapyta recenzent lub współpracownik.
Udostępnij projekt przez link albo zaproś jedną osobę e-mailem. Odbiorcy widzą obraz, skalę i każdy pomiar, mogą przesuwać widok i powiększać — ale niczego nie zmienią.
Utwórz kilka projektów z kilku obrazów naraz; plik podający rozmiar piksela lub pokazujący podziałkę jest kalibrowany przy wczytaniu tak samo jak pojedynczy obraz. Zapisane ustawienia wstępne przenoszą Twoje kolory, zaokrąglanie i format liczb do każdego nowego projektu, więc seria wygląda tak samo od pierwszego kadru do ostatniego.
Zapisywanie projektów i eksport wymagają darmowego konta ze zweryfikowanym adresem e-mail, a eksporty mają miesięczny limit. Eksporty arkuszy i surowych danych — XLSX oraz CSV z niezaokrąglonymi wartościami — są dostępne w PRO. XLSX · CSV
Amplia czy ImageJ? Używaj obu do tego, w czym są dobre
ImageJ i jego dystrybucja Fiji to standard analizy obrazów naukowych, są darmowe i nic tutaj ich nie zastępuje. Amplia obejmuje tę część pracy, która ich nie wymaga.
Wybierz Amplia, gdy
Potrzebujesz kilku długości, średnic lub pól, zaznaczanych na oko
Pracujesz na komputerze, na którym nie możesz instalować oprogramowania — wspólnym komputerze w pracowni, tablecie, Chromebooku, telefonie
Chcesz wysłać komuś link do zmierzonego obrazu zamiast zrzutu ekranu
Uczysz, a grupa ma mierzyć po pięciu minutach, a nie instalować
Obraz pochodzi z systemu Olympus cellSens lub JEOL SEM i ma się po prostu otworzyć w prawidłowej skali
Wybierz ImageJ / Fiji lub oprogramowanie własne mikroskopu, gdy
Potrzebujesz progowania, segmentacji lub automatycznego zliczania cząstek wśród setek obiektów
Pracujesz ze stosami z, seriami czasowymi lub obrazami wielokanałowymi
Twoje dane są w formacie własnościowym (.czi, .nd2, .lif, .dm3). Aby otworzyć je tutaj, najpierw wyeksportuj TIFF, PNG lub JPEG
Analizę trzeba zapisać w skrypcie i powtarzać identycznie dla całego zbioru danych
Amplia przy wczytywaniu konwertuje TIFF do wyświetlenia. Dla geometrii to bez znaczenia; zachowaj oryginalny plik do wszystkiego, co zależy od wartości pikseli.
Najczęstsze pytania
01Jak zmierzyć coś na obrazie mikroskopowym z podziałką?
Otwórz obraz, wybierz narzędzie Kalibracja, kliknij oba końce podziałki i wpisz jej wartość oraz jednostkę. Potem rysuj: Linia dla długości, Okrąg dla średnicy, Wielokąt dla pola. Każda wartość jest przeliczana z pikseli według zaznaczonej podziałki.
02Które pliki z mikroskopu otwierają się już skalibrowane?
Obrazy z Olympus cellSens i ze skaningowych mikroskopów elektronowych JEOL, o ile plik nadal zawiera rozmiar piksela zapisany przez oprogramowanie przyrządu. Amplia pokazuje zastosowaną wartość i oznacza ją jako niezweryfikowaną, więc sprawdź jeden znany obiekt. Kamery Nikon Digital Sight są rozpoznawane, ale ich pliki nie zawierają rozmiaru piksela.
03Mój obraz pochodzi z mikroskopu Zeiss, Leica, Nikon lub Thermo Fisher. Czy mimo to mogę go zmierzyć?
Tak. Wyeksportuj go jako TIFF, PNG lub JPEG z włączoną podziałką i skalibruj na niej dwoma kliknięciami — albo utwórz z niego projekt i pozwól, by Amplia odczytała podziałkę. Tylko automatyczna skala z pliku jest ograniczona do niektórych przyrządów; mierzyć można zawsze.
04Jakich jednostek mogę używać?
Dowolnej metrycznej jednostki długości od pikometrów do kilometrów — w tym mikrometrów (µm), nanometrów (nm) i angstremów (Å) — oraz odpowiadających im jednostek powierzchni, takich jak µm² i nm². Przy włączonej automatycznej konwersji jednostek każda wartość jest pokazywana w najczytelniejszej jednostce.
05Czy rzeczywisty rozmiar można wyliczyć z powiększenia?
Tylko ostrożnie. Rzeczywisty rozmiar = rozmiar na obrazie ÷ powiększenie, ale „obraz” oznacza tu widok w okularze albo wydruk o stałym rozmiarze, a nie plik na ekranie. Po zmianie rozmiaru obrazu podane powiększenie jest błędne, a podziałka nadal jest prawidłowa. Kalibruj na podziałce.
06Czy Amplia zlicza komórki lub cząstki automatycznie?
Nie. Każdy kształt umieszczasz Ty. Różdżka obrysowuje jeden obiekt na kliknięcie, a siatka w rzeczywistych jednostkach pomaga liczyć na oko, ale nie ma automatycznego wykrywania ani zliczania.
07Jak dokładne są pomiary?
Tak dokładne, na ile pozwalają skala i obraz. Arytmetyka jest dokładna; ograniczenia to precyzja zaznaczenia podziałki, liczba pikseli, jaką zajmuje obiekt, oraz to, czy preparat jest płaski i niepochylony. Błąd 1 px na podziałce o długości 100 px to błąd 1% w każdym pomiarze.
08Czy mój niepublikowany obraz jest dokądś wysyłany?
Nie, dopóki pracujesz jako gość: obraz jest otwierany i mierzony w Twojej przeglądarce i nigdy nie opuszcza urządzenia. Jeśli zapiszesz go jako projekt na darmowym koncie, obraz jest przechowywany, aby można go było ponownie otworzyć i udostępnić, a w dowolnej chwili możesz go trwale usunąć.
09Czy mogę używać tego na telefonie lub tablecie przy mikroskopie?
Tak. Działa w przeglądarce na telefonach i tabletach i można ją zainstalować jak aplikację. Przytrzymaj, aby umieścić punkt z powiększonym podglądem dla precyzji. Zdjęcie zrobione przez okular nie ma własnej podziałki, więc użyj okularu z siatką pomiarową i skalibruj na jej działkach.
10Czy to jest darmowe?
Mierzenie jest darmowe i nie wymaga konta, w tym narzędzia Linia, Łamana, Wielokąt, Okrąg, Kąt i Komentarz oraz automatyczna skala z pliku. Darmowe konto dodaje zapisane projekty, odczyt podziałki, udostępnianie oraz eksport PDF i obrazu. Kilka narzędzi i eksportów jest oznaczonych jako PRO.
11Czy to zastępuje ImageJ?
Nie. Zastępuje otwieranie ImageJ do kilku szybkich pomiarów ręcznych. Do analizy automatycznej, pomiarów intensywności, stosów czy skryptów nadal właściwymi narzędziami są ImageJ, Fiji lub oprogramowanie producenta mikroskopu.