Oryginalny arkusz
Podaje 1:100 i rzeczywiście ma 1:100.
Otwórz rzut kondygnacji jako obraz — skan, zrzut ekranu z ogłoszenia, zdjęcie wydrukowanego arkusza. Kliknij jeden wpisany na nim wymiar, a potem odczytaj długość każdej ściany i powierzchnię każdego pomieszczenia. Rzut nie musi być wydrukowany w skali.
Skala to porównanie papieru z budynkiem: przy 1:100 jeden centymetr na arkuszu to jeden metr ściany. Obowiązuje tylko dla formatu arkusza, dla którego wykonano rysunek. Wszystko, co dzieje się z rzutem potem, ją zmienia.
Podaje 1:100 i rzeczywiście ma 1:100.
Nadal podaje 1:100. Teraz ma 1:200.
Nadal podaje 1:100. Skala zależy od powiększenia.
Pomarańczowy pasek to narysowana na rzucie podziałka 2 m. Zmienia rozmiar razem z rzutem; adnotacja „1:100” nie.
Arkusz A1 wydrukowany na A3 to 50% — rzut 1:100 jest już w skali 1:200. Na A4 to 35%, około 1:283. Amerykański arkusz 24 × 36 in w skali ¼″ = 1′-0″ wydrukowany na papierze tabloid to 46%, około 1:105; na papierze letter około 1:157.
Obraz ma piksele, a nie centymetry. Ustawienie rozdzielczości skanera mówi, ile pikseli powstało na cal tego papieru — a jeśli wydruk miał zły rozmiar, ten papier też go ma.
Zrzut ekranu ma takie powiększenie, jakie miała przeglądarka. Nie zostaje w nim żadna skala.
Kserokopiarki i faksy rozciągają stronę nieco bardziej w jednym kierunku niż w drugim.
Dlatego rysunki noszą adnotację „nie skalować”: długość zdjęta z papieru linijką nie jest wiarygodna; wpisany wymiar jest. Pomiar na obrazie stosuje tę samą zasadę w drugą stronę.
Zignoruj skalę liczbową. Przyjmij jeden wpisany wymiar za prawdę i pozwól mu ustawić skalę. Wtedy nie ma znaczenia, co stało się z arkuszem.
Narysowana podziałka przetrwa to wszystko, bo zmienia rozmiar razem z rzutem. Skala liczbowa w tabliczce rysunkowej — nie.
| Skala | Na papierze | W budynku |
|---|---|---|
| 1:50 | 1 cm | 0.5 m |
| 1:100 | 1 cm | 1 m |
| 1:200 | 1 cm | 2 m |
| ¼″ = 1′-0″ (1:48) | 1 in | 4 ft |
| 3/16″ = 1′-0″ (1:64) | 1 in | 5 ft 4 in |
| ⅛″ = 1′-0″ (1:96) | 1 in | 8 ft |
Kalibracja to dwa kliknięcia i liczba: zaznaczasz dwa końce znanej długości i wpisujesz jej wartość. Każdy późniejszy pomiar dziedziczy błąd tych dwóch kliknięć, więc wybór odniesienia ma większe znaczenie niż cokolwiek, co zrobisz potem. W kolejności preferencji:
Zewnętrzny ciąg wymiarów — pełna szerokość lub głębokość budynku — to najdłuższy wymiar na arkuszu. Kliknij dwie kreski (lub groty), w których kończy się linia wymiarowa, a nie ściany: liczba odnosi się do kresek.
„4,20 × 3,60” wydrukowane wewnątrz pomieszczenia jest dobre, gdy rzut nie ma linii wymiarowych. Zastanów się, co ten wymiar mierzy: na większości rzutów z ogłoszeń to odległość w świetle między wewnętrznymi licami ścian, więc klikaj od lica do lica.
Wiarygodna, ale zwykle krótka — podziałka 2 m lub 10 ft to ułamek szerokości rzutu. Użyj jej pełnej długości, od kreski końcowej do kreski końcowej.
Ostateczność, dla rzutu bez żadnych liczb. Skrzydło drzwi jest rysowane jako linia z ćwierćkolistym łukiem otwierania; długość linii to szerokość drzwi. Typowe szerokości to 30 in i 32 in (762 i 813 mm) dla amerykańskich drzwi wewnętrznych oraz 762 mm dla brytyjskich drzwi wewnętrznych — ale zgadujesz, które, a zgadnięta wartość trafia prosto do każdego wyniku.
Weźmy rzut o szerokości 12 m, który zajmuje 2400 pikseli obrazu, i załóżmy, że dwa kliknięcia mylą się łącznie o 2 piksele.
| Odniesienie | Długość na obrazie | Błąd w każdej długości | Błąd w każdym polu |
|---|---|---|---|
| Szerokość całkowita, 12,00 m | 2,400 px | 0.08 % | 0.17 % |
| Wymiar pomieszczenia, 4,20 m | 840 px | 0.24 % | 0.48 % |
| Podziałka, 2 m | 400 px | 0.50 % | 1.00 % |
| Skrzydło drzwi, 0,80 m | 160 px | 1.25 % | 2.52 % |
Pola przenoszą dwa razy większy błąd niż długości, ponieważ skala działa w obu kierunkach. A drzwi niosą drugie, większe ryzyko: wpisz 30 in dla drzwi, które naprawdę mają 32 in, a każda długość wyjdzie o 6% za krótka i każde pole o 12% za małe, niezależnie od tego, jak starannie klikasz.
Wskazówka:
Powiększ widok przed kliknięciem. Na telefonie przytrzymaj, aby umieścić punkt pod powiększonym podglądem zamiast pod opuszkiem palca.
Jeśli skalibrowano na szerokości rzutu, poprowadź narzędziem Linia linię wzdłuż wpisanej głębokości. Powinna pokazać to, co jest wydrukowane. Jeśli różnica nie przekracza około 1%, rzut jest w porządku. Jeśli szerokości się zgadzają, a wszystkie głębokości odbiegają o te same kilka procent, kopia została rozciągnięta w jednym kierunku; skalibruj na wymiarze biegnącym tak jak Twoje najważniejsze pomiary i traktuj pola jako przybliżone.
Rzut sfotografowany telefonem trzymanym pod kątem jest szerszy przy jednej krawędzi niż przy drugiej. Jeśli wymiar blisko góry wychodzi dobrze, a blisko dołu źle, problemem jest zdjęcie. Zeskanuj arkusz albo połóż go płasko i zrób zdjęcie prosto z góry, tak by arkusz wypełniał kadr, a potem wyprostuj go narzędziem Przytnij i obróć — przed kalibracją, ponieważ zastosowanie przycięcia usuwa kalibrację.
Rzuty z ogłoszeń i broszur są często przerysowane dla efektu wizualnego, z dopiskiem „tylko poglądowo” lub „NTS”. Opisy pomieszczeń mogą być poprawne, choć rysunek nie jest. Jeśli dwa wpisane wymiary po zmierzeniu nie zgadzają się ze sobą, zaufaj opisom, a rysunku używaj tylko do kształtów.
JPEG lub PNG, zdjęcie z telefonu (HEIC jest konwertowany podczas otwierania) albo TIFF ze skanera. Gdy pracujesz jako gość, zostaje w Twojej przeglądarce.
Wybierz narzędzie Kalibracja, kliknij dwa końce najdłuższego wymiaru na rzucie i wpisz jego wartość oraz jednostkę.
Narzędzie Linia: dwa kliknięcia wzdłuż innego wpisanego wymiaru, prostopadle do pierwszego. Wynik powinien zgadzać się z wydrukowanym.
Narzędzie Wielokąt: kliknij każdy narożnik wzdłuż wewnętrznych lic ścian, a potem ✓ Zakończ. Etykieta pokazuje powierzchnię pomieszczenia.
Kliknij etykietę pomieszczenia: zobaczysz jego obwód, pole i długość każdego boku. Aby uzyskać sumę, dodaj wyniki kolejnych pomieszczeń.
Narzędzia pomiarowe najpierw proszą o kalibrację. Późniejsza zmiana wartości kalibracji przeskaluje wszystko, co już narysowano, więc poprawienie źle wpisanego wymiaru nic nie kosztuje.
Rzut małego mieszkania zapisany jako zrzut ekranu. Jedyne, co przyjęto na wiarę, to całkowita szerokość wpisana pod rzutem: 9,60 m.
| Pomieszczenie | Boki | Obwód | Pole |
|---|---|---|---|
| Salon S1 | 6.00 · 3.60 · 2.40 · 1.80 · 3.60 · 5.40 m | 22.80 m | 28.08 m² |
| Sypialnia S2 | 3.60 · 3.30 · 3.60 · 3.30 m | 13.80 m | 11.88 m² |
| Razem | 39.96 m² |
Ten sam rzut skalibrowany w stopach (9,60 m to 31,50 ft) pokazuje 302,25 ft² i 127,88 ft², razem 430,13 ft². Wartości na prawdziwym obrazie różnią się od nich najwyżej o błąd kliknięcia; tabela podaje rzeczywiste wartości rzutu.
S1 — Wielokąt
SzczegółySegmenty6
6.00 m3.60 m2.40 m1.80 m3.60 m5.40 m
Dwie rzeczy, których nie ma na etykiecie, a które dodają szczegóły: lista długości boków, czyli zestawienie ściana po ścianie, o które prosi monter, oraz kąt w każdym narożniku, który od razu pokazuje, czy ściana, którą uznano za prostopadłą, jest tak narysowana.
Powierzchnia, którą uzyskasz, zależy od tego, gdzie klikniesz — i od tego samego zależy każda opublikowana wartość. Dom 10 × 8 m na zewnątrz, ze ścianami zewnętrznymi o grubości 30 cm i 20 m ścianek działowych o grubości 10 cm, ma trzy różne powierzchnie.
80.0 m² 861 ft²
Zewnętrzna strona ścian zewnętrznych.
69.56 m² 749 ft² · −13 %
Wewnętrzna strona ścian zewnętrznych, z wliczonymi ściankami działowymi.
67.56 m² 727 ft² · −16 %
Pomieszczenia, zsumowane.
Żadna z nich nie jest błędna. To różne definicje, a normy wybierają różne:
Norma ANSI Z765 dla domów mierzy wykończoną powierzchnię do zewnętrznego lica ścian zewnętrznych, liczy tylko przestrzeń o wysokości sufitu co najmniej 7 ft i podaje pełne stopy kwadratowe. Nie obejmuje mieszkań ani rozmiarów poszczególnych pomieszczeń.
Według międzynarodowych norm IPMS typowa wartość dla budynków mieszkalnych jest liczona do wewnętrznego lica ścian obwodowych i obejmuje ściany wewnętrzne — to powierzchnia całkowita wewnętrzna.
Wymaga trzeciej: samych pomieszczeń.
Dlatego gdy Twoja wartość wychodzi o 10–15% niższa niż w ogłoszeniu, sprawdź definicję, zanim zaczniesz wątpić w pomiar. I zdecyduj, gdzie klikać, zanim zaczniesz: pomieszczenie obrysowane wzdłuż środka ścian o grubości 20 cm zamiast ich wewnętrznych lic wychodzi 4,40 × 3,80 m zamiast 4,20 × 3,60 m — o 10,6% więcej podłogi, niż istnieje.
Wysokości sufitów, skosy poddaszy i to, które pomieszczenia się liczą — tego wszystkiego w ogóle nie ma na obrazie rzutu. Wartość do sprzedaży, najmu lub wyceny pochodzi z pomiaru geodezyjnego.
Zamów powierzchnię pomieszczenia plus zapas na docinanie: około 10% dla desek lub płytek układanych prosto, około 15% dla układu ukośnego lub w jodełkę, a więcej dla pomieszczenia z wieloma narożnikami. Salon z przykładu, przy paczkach po 2,22 m²:
28,08 × 1,10 = 30,89 m² → 13,9 → 14 paczek
28,08 × 1,15 = 32,29 m² → 15 paczek, układ w jodełkę
Zacznij od obwodu, odejmij otwory drzwiowe, dodaj 10% na cięcia. Salon, w listwach po 2,4 m:
22,80 − 2 × 0,80 = 21,20 m
21,20 × 1,10 = 23,32 m → 10 listew
Wymiary na amerykańskich rzutach są zapisane w stopach i calach; Amplia odczytuje długości w stopach dziesiętnych. Przeliczenie to jedno dzielenie — cale ÷ 12:
| Cale | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Stopy | 0.083 | 0.167 | 0.25 | 0.333 | 0.417 | 0.5 | 0.583 | 0.667 | 0.75 | 0.833 | 0.917 |
Aby skalibrować na wymiarze zapisanym jako 13′-4″, wpisz 13,333 stopy albo przełącz jednostkę na cale i wpisz 160. Ściana, która pokazuje 12,5 ft, to 12′-6″.
Inne jednostki. Pola podążają za jednostką, w której skalibrowano: metry dają m², stopy dają ft². Karta Przelicznik w oknie szczegółów kształtu pokazuje tę samą wartość w sąsiednich jednostkach tego układu.
Utwórz projekt z rzutu z narysowaną podziałką, a może on otworzyć się od razu skalibrowany: odcinek odniesienia leży na końcach podziałki, ustawiony na długość odczytaną z jej etykiety. Wymaga to darmowego konta, nowego projektu i podziałki opisanej w jednostkach metrycznych — podziałka w stopach nie jest odczytywana. Etykieta jest stosowana tak, jak ją odczytano, bez weryfikacji, więc przed pomiarem sprawdź odcinek odniesienia; okno pozwala przesunąć jego końce między środkami a zewnętrznymi krawędziami kresek końcowych podziałki i poprawić wartość.
Przy aktywnym narzędziu Wielokąt różdżka obrysowuje kliknięty obszar; kolejne kliknięcia dodają lub usuwają jego części, a Zakończ zamienia go w zwykły wielokąt z wierzchołkami, które można przeciągać. Na rzucie działa najlepiej tam, gdzie pomieszczenia są wypełnione lub wyraźnie zamknięte. Traktuj kontur jako propozycję: sprawdź, czy biegnie po licach ścian, które wybrano, i popraw wierzchołki, które od nich odbiegają. Nie jest dostępna w każdej przeglądarce.
Gdy rzut jest skalibrowany, można nałożyć na niego siatkę o ustawionym kroku — 1 m, 60 cm, 2 ft — i przesunąć ją tak, by linia leżała na ścianie. Niczego nie mierzy; służy do oceny, czy zmieści się sofa o długości 2 m, albo do policzenia, ile rzędów płytek przechodzi przez pomieszczenie.
Kontur nie może przecinać samego siebie, więc słup, szyb lub klatka schodowa wewnątrz pomieszczenia to drugi wielokąt, którego pole odejmujesz.
Wielokąt podąża za łukiem krótkimi prostymi bokami; im więcej narożników, tym mniejszy błąd. Narzędzie Obszar krzywej PRO rysuje zamiast tego gładki kontur.
Zrób zrzut ekranu strony w dużym powiększeniu albo wyeksportuj stronę jako PNG lub JPEG. Rozpoczęcie projektu bezpośrednio ze strony PDF to opcja PRO.
Zeskanuj je ponownie lub sfotografuj z góry. Kalibracja perspektywy PRO mierzy płaską powierzchnię sfotografowaną pod kątem na podstawie prostokąta o znanym rozmiarze.
Jeśli ściana ma 40 pikseli, jeden piksel to 2,5% jej długości. Użyj największego obrazu, jaki możesz zdobyć.
Ściany są przesuwane, a rysunki nie są aktualizowane. Zanim zamówisz coś drogiego, zmierz jedno pomieszczenie na miejscu.
Tak, o ile zachowuje proporcje i pokazuje jeden wymiar, któremu możesz zaufać. Zaznaczasz ten wymiar raz i on ustawia skalę; skala liczbowa podana na arkuszu nie jest używana. Rzut przerysowany „tylko poglądowo” może mieć zaburzone proporcje i wtedy żadne narzędzie nie odtworzy z niego prawdziwych rozmiarów.
Skalibruj na wpisanym wymiarze, potem kliknij narożniki pomieszczenia narzędziem Wielokąt i zakończ kontur. Etykieta pokazuje powierzchnię; szczegóły dodają obwód i długość każdego boku. Dla całej kondygnacji obrysuj każde pomieszczenie i zsumuj powierzchnie.
Wpisz kalibrację w stopach, a każde pole będzie podane w stopach kwadratowych. Jeśli rzut jest wymiarowany w metrach, skalibruj w metrach i pomnóż m² przez 10,764.
Nie bezpośrednio: skala liczbowa dotyczy oryginalnego arkusza, a obraz nie ma rozmiaru arkusza. Jeśli rzut ma narysowaną podziałkę, skalibruj na podziałce. Jeśli nie ma ani podziałki, ani wymiaru, w ostateczności zostaje szerokość drzwi, a wynik to zgrubne oszacowanie.
Nowy projekt utworzony z rzutu z narysowaną metryczną podziałką może otworzyć się od razu skalibrowany na jej podstawie. Wymaga to darmowego konta, a wartość jest stosowana tak, jak została odczytana z etykiety podziałki, więc najpierw sprawdź odcinek odniesienia. W obszarze roboczym gościa kalibrujesz, samodzielnie klikając dwa końce podziałki.
Najczęściej dlatego, że ogłoszenie wlicza grubość ścian, a Ty mierzysz same pomieszczenia. Wartość liczona do zewnętrznej strony ścian zewnętrznych może być o 10–15% większa od sumy pomieszczeń. Zanim założysz błąd, upewnij się, że porównujesz wartości liczone w ten sam sposób.
Możesz kalibrować w stopach lub calach i odczytywać długości w stopach dziesiętnych, a pola w stopach kwadratowych. Wymiar zapisany jako 12′-6″ wpisujesz jako 12,5 ft albo 150 in.
Jako obraz tak: zrób zrzut ekranu strony albo wyeksportuj ją jako PNG lub JPEG i otwórz ten plik. Utworzenie projektu bezpośrednio ze strony PDF to opcja PRO.
Na czystym skanie skalibrowanym na długim wymiarze długości zwykle różnią się od wartości z rzutu o ułamek procenta, a pola o około jeden procent. Dokładność samego rzutu to osobna kwestia — rysunek nie jest pomiarem geodezyjnym.
Nie. Różdżka może obrysować jeden kliknięty obszar, jako propozycję do sprawdzenia i poprawienia; pomieszczenia obrysowujesz po kolei, a sumy dodajesz samodzielnie.
Nie, gdy pracujesz jako gość: obraz jest otwierany i mierzony w Twojej przeglądarce i nigdy nie opuszcza Twojego urządzenia. Jeśli zapiszesz go jako projekt na darmowym koncie, obraz jest przechowywany, aby można go było ponownie otworzyć i udostępnić, a Ty możesz go w każdej chwili trwale usunąć.
Mierzenie jest darmowe i nie wymaga konta: narzędzia Linia, Łamana, Wielokąt, Okrąg, Kąt i Komentarz. Darmowe konto dodaje zapisane projekty, udostępnianie oraz eksporty PDF i obrazu. Kilka narzędzi i opcji jest oznaczonych jako PRO.
Na start nie potrzebujesz instalacji ani konta. Kliknij jeden wymiar, któremu ufasz, a potem obrysuj pomieszczenia. Albo wypróbuj najpierw na wbudowanym przykładowym obrazie — to rzut kondygnacji.
Otwórz darmowe narzędzie